De laatste weken waren vrij hectisch. We zitten midden in de verhuizing naar Roemenie. Alle dozen zijn in twee dagen ingepakt en zijn op drie vrachtwagen verscheept naar een groot pakhuis. Bijna alles kon mee in de 40ft container, met een inhoud van 60m3. We moesten alleen de wasmachine en de droger achterlaten. Maar ja, die stonden toch al 4 jaar in de garage. Ongebruikt. Wel hebben ze al een redelijk deel gezien van de wereld. Van Nederland naar Noorwegen en toen naar China, misschien is het maar beter dat ik ze heb verkocht voor 15 euro aan een dame van het verhuisbedrijf.

Gelukkig mocht de rest allemaal mee. Ook onze "antieke" spullen waren niet zo oud dat ze bij het cultureel erfgoed van China behoorden. Twee weken voor de verhuizing is alles geinspecteerd. Alle oude spullen kregen een zegel en mochten allemaal worden uitgevoerd. Gelukkig maar. Ik was nog een beetje bezorgd dat we onze Mongoolse kastjes uit 1917 niet mee mochten nemen of onze oude buddha. Maar ook op dit oude standbeeld zit een zegel (op de rechterhand).

Nadat alle rekeningen waren betaald mocht de verhuiswagen er pas in. Tja, ze zijn toch een beetje bang dat je China ontvlucht en nooit meer terugkomt om je rekeningen te betalen. Goed, uiteindelijk na alle afscheidsborrels, alle laatste keren kickboksen alle lunches, de laatste shoppingtrips was het eindelijk zondag, de 1e inpakdag.

De inpakkers, ongeveer 10 man (en een enkele vrouw) pakken in een razend tempo de spullen in op zondag.Tegen de afspraken in konden ze niet op maandag. Dat was een topdag en ze hadden niet voldoende personeel, dus op maandag konden wij alvast de benedenverdieping schoonmaken en lekker zwemmen met de kinderen.

Hier zijn ze druk bezig in de kamer van Fenna. Werkelijk alles gaat in een doos. Van bank tot bed en van kleding tot kast.

De kinderen mochten af en toe ook even komen kijken. Oma zorgde goed voor ze. En ook alle mensen die om een of andere reden ook bij de verhuizing betrokken waren speelden met Bente, Joost en Fenna

 Maar lege dozen zijn ook prima om je te vermaken….

Fenna oefent hier alvast voor dakloze, slapen in een doos. Gelukkig hebben we onderdak gevonden bij opa en oma in Rooi.

Buiten worden de zware dingen in een houten 'krat" verpakt. Volgens goed Chinees gebruik zijn er 1 of twee mensen die werken en de rest kijkt toe of het goed gaat. Joost oefent hier alvast in toezicht houden.

De dozen worden in houten containers geladen. Op zondag zat alles in een grote container. En op dinsdag hadden we deze houten dingen. De eerste vrachtwagen is vol, de tweede vrachtwagen staat erachter.

Zo'n vrachtwagentje is ongeveer zo groot. Mijn moeder houdt het bord bij. Iedere doos heeft een nummer en als er een doos in de container gaat, moet dit worden genoteerd.

Voor we definitief de deur voor het laatst op slot draaiden hebben we nog een kleine ceremonie gehouden. Ik, oma en de kinderen zijn in de hal gaan staan in een kringetje, hebben elkaars handen gepakt en op ons allerallerhardst geschreeuwd: "bye, bye house".

De container gaat op 13 juli op de boot en volgens de "dienstregeling" komt de boot op 18 augustus aan in Boekarest. Dan hopen we dat het nog maar een paar dagen duurt voor we alle ruim 300 dozen weer kunnen (laten) uitpakken. 5 juli ga ik naar Boekarest om huizen te kijken met Arne. Hij is al ruim twee weken in Boekarest aan het werk. Ik kijk er dus naar uit om hem te zien en eens rond te kijken in mijn nieuwe leven. Want op dit moment hang ik een beetje tussen twee levens in. Althans zo voelt dat.